Γίνεται φόρτωση..

Ο χαρακτήρας του καφέ

Η παράδοση των Καφέ

Ο χαρακτήρας του καφέ είναι γεμάτος κοινωνικές παραδόσεις. Από τη γενέτειρα του, την Αιθιοπία, η παράδοσή του καφέ είναι ιερή, τελετουργική, και γίνεται με τιμή.

Εγγενής Αιθίοπες κάθονται γύρω από ένα χαλί από φρέσκα λουλούδια και γρασίδι. Πάνω σε αναμμένα κάρβουνα, ο καφές ψήνεται σε μια jebena (κεραμικό σκεύος με σφαιρικό σχήμα, ψηλό λαιμό και στόμιο εκροής) ή σε σκεύος από πηλό. Το άρωμα του καφέ ενισχύεται από το κάψιμο λιβανιού. Ο πλούσιος, ζεστός καφές χύνεται σε κούπες για τους προσκεκλημένους. Η πρώτη μερίδα καφέ που σερβίρεται ονομάζεται abol bunna. Στη συνέχεια προστίθεται στη jebena  ζεστό νερό για να βράσει ξανά ο καφές και να γίνει το δεύτερο σερβίρισμα που ονομάζεται Tona bunna. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται για τρίτη φορά για να σερβιριστεί η Baraka ή αλλιώς ευλογία. Αυτή η τελετουργία είναι η αρχική εμπειρία ενός καφενείου.

Ο καφές έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της πνευματικής και κοινωνικής ζωής. Πιστεύεται ότι τα πρώτα καφενεία άνοιξαν στην Μέκκα. Γνωστά ως  Kaveh Kanes, αρχικά ήταν θρησκευτικοί χώροι συνάντησης, αλλά σύντομα έγιναν κοινωνικοί χώροι συνάντησης για κουτσομπολιό,  τραγούδι και αφηγήσεις. Η Μέση Ανατολή δημιούργησε την παράδοση των σπιτιών του καφέ ή αλλιώς καφενείων και αποτέλεσε τον πρόδρομο για τη δημιουργία των  καφέ στην Ευρώπη. Τα καφενεία της εποχής αποτέλεσαν φωτισμένους χώρους συνάντησης όπου θέματα συζήτησης ήταν η πολιτική, η κοινωνία, η  ψυχαγωγία και η επανάσταση.

Το πρώτο Ευρωπαϊκό καφενείο, το Bottega, άνοιξε στη Βενετία το 1683. Το διάσημο γνωστό Café Florian στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, άνοιξε τον Δεκέμβρη του 1720 και είναι το παλαιότερο υπάρχον καφέ στην Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα τα καφέ πολλαπλασιάστηκαν στην Ευρώπη.  Δεν υπήρχε ποτέ πριν κάτι παρόμοιο με τα καφέ, την καινοτομία του να μπορείς να απολαύσεις, με φιλική συντροφιά, σε ένα ωραίο περιβάλλον, ένα σχετικά φθηνό και τονωτικό ποτό, μια κοινωνική συνήθεια που έχει αντέξει για πάνω από 400 χρόνια.

Όταν ο Τούρκος Πρέσβης στο Παρίσι μυήθηκε στην παράδοση του καφέ αυτό προκάλεσε μια πραγματική έκρηξη του πολιτισμού του καφέ. Φημολογείται ότι ο Λουδοβίκος ο 15ος δαπανούσε 15.000 δολάρια ετησίως για τον καφέ για τις κόρες του. Ακόμη και οι πιο μανιώδεις πότες καφέ έμειναν έκπληκτοι όταν αποκαλύφθηκε πως ο Βολταίρος υποτίθεται ότι κατανάλωνε 50 φλιτζάνια καφέ την ημέρα!!!!

Στις αρχές του 18ου αιώνα υπήρχαν στο Παρίσι 300 καφέ. Το 1850 υπήρχαν 3.000 και σήμερα υπάρχουν πάνω από 15.000. ¨Ήταν τόσο μεγάλη η μανία της εποχής για τα καφέ, με αποτέλεσμα ο γάλλος φιλόσοφος Abbe Galiani να πει ότι "το Παρίσι είναι το καφέ όλης της Ευρώπης."

Η κατανάλωση καφέ στις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισε ήδη από το 1668. Ήταν ο περίφημος βρετανικός φόρος στο τσάι που ανέδειξαν το ρόλο του καφέ για πάντα. Η επαναστατική BostonTea Party, μία ομάδα από Άγγλους άποικους στην Βοστόνη, «εγκαταστάθηκαν» στο καφέ Green Dragon της Βοστόνης και έκανε, πίνοντας καφέ, μια ιδιαίτερα δημοφιλή μορφή διαμαρτυρίας κατά της αδιαλλαξίας της μοναρχίας.

Κάθε χώρα και πολιτισμός έχει τη δική του μοναδική παράδοση στον καφέ. Ο λαός της Κολομβίας πίνει καφέ με μαύρη ζάχαρη σε μικρές κούπες και είναι γνωστός ως Tinto. Δυνατός εσπρέσο είναι ο κανόνας στην Ιταλία. Στη Βόρεια Αμερική πίνουν καφέ στο δρόμο, με εξατομικευμένη τη θερμοκρασία του γάλακτος ή της κρέμας. Ο καφές στην Ελλάδα σερβίρεται συνήθως με ένα ποτήρι νερό και στην Τουρκία με ένα μικρό ποτήρι νερό και / ή ένα κομμάτι λουκούμι. Ο εσπρέσο της Βραζιλίας, cafesinho, σερβίρεται με μια φέτα λεμόνι.

Ανεξάρτητα από το πού κατάγεται κάποιος ή από το ποιον καφέ προτιμά, ο καφές είναι μια κοινή και γιορταστική παράδοση. Η ευχαρίστηση και η απόλαυση στον καφέ είναι παγκόσμια.  Όταν καθόμαστε σε ένα καφέ, σε ένα οποιοδήποτε σημείο στον κόσμο και απολαμβάνουμε έναν οικείο καφέ ή έναν εξωτικό  Tinto, έναν espresso, έναν cappucino, ή cafeinho, νιώθουμε σα να βρισκόμαστε στο σπίτι μας!!